• Hızlı Erişim
  • Duyurular
  • DUYURU

    Makalelerin yayını

    için tüm yazarların

    üye olmasi

    gerekmektedir. 


    DUYURU

     

    Dergimiz 

    TÜBİTAK/ULAKBİM

    tarafından

    indekslenmektedir. 

     


TÜRK VE HİNT MİTOLOJİLERİNDE DOĞAL FENOMENLER: GÜNEŞ VE AY
( NATURAL PHENOMENES IN TURKISH AND INDEX MYTHOLOGY: SUN AND AY )

Yazar : Yalçın KAYALI  Esra BÜYÜKBAHÇECİ  
Türü :
Baskı Yılı : 2018
Sayı : 15
Sayfa : 1168-1183
14    37


Özet
Mit, temeli inanca dayanan öznel, sezgisel ve kültürel bir hakikattir. Bireyleri ve toplumları birbirine bağlayan kültürel bir yapı, dünyanın ortak bir anlayışıdır (Pattanaik, 2016: 15-16). Bu ortak anlayışa dikkat çeken Campbell, “Bütün Dünya Mitolojilerinin karşılaştırmalı incelenmesi, insanlığın kültürel tarihini bir bütün olarak ele almaya bizi zorlamaktadır.” (Campbell, 2006: 15) diyerek mitoloji çalışmalarına yeni bir boyut kazandırır. Hint ve Türk mitolojileri de sahip oldukları ortak öge, konu ve kavramlarla, bahsi geçen kültürel alışveriş ve birikime ait oldukça önemli izleri barındırmaktadır. Çalışmamıza konu olan “Güneş” ve “Ay” fenomenleri ise, her iki kültürün mitolojilerinde oldukça köklü bir yere sahip olması bakımından özel bir öneme sahiptir. Hint mitolojisinde güneş, kökeni Rig Veda ilahilerine dayanan ve doğrudan güneş tanrısı olarak adlandırılan biçimiyle Sūrya olarak karşımıza çıkmaktadır. Ayrıca Savitri, Aryaman, Mitra, Varuṇa ve Ushas olarak bilinen Vedik dönem Göksel Tanrıları da güneşle ilişkilendirilir. Türk mitolojisinde ise Güneş, çoğu zaman Ay ile birlikte, bilinen en eski kült olarak tanınmaktadır. Türk topluluklarının kendine özgü bir biçimde geliştirdikleri köklü Güneş ve Ay inancı, zamanla zengin bir kültürel geleneğin yani mitolojinin oluşmasına sebep olmuştur. Bu çalışmayla da bahsi geçen fenomenler aracılığıyla, iki farklı Doğu toplumuna ait arkaik bilgiler bir araya getirerek kültürel birikimlerindeki izleri sürülmeye çalışılmıştır.

Anahtar Kelimeler
Hint Mitolojisi, Türk Mitolojisi, Astral Mitoloji

Abstract
Myth is a subjective, intuitive and cultural truth whose foundation is based on belief. A cultural structure that connects individuals and societies is a common understanding of the world (Pattanaik, 2016: 15-16). Drawing attention to this common understanding, Campbell says, 15 A comparative study of all the World Myths compels us to consider the cultural history of humanity as a whole Bu (Campbell, 2006: 15), adding a new dimension to mythology studies. The Indian and Turkish mythologies also contain very important traces of the cultural elements and concepts that are shared by them. The bakımından Sun bakımından and bir Moon oldukça phenomena that are the subject matter of our study have a special importance in terms of having a deeply rooted place in the mythology of both cultures. In Indian mythology, the sun appears in the form of S Vrya, whose origins are based on the Rig Veda hymns and called the sun god. The Vedic period celestial gods, also known as Savitri, Aryaman, Mitra, Varuedika and Ushas, are also associated with the sun. In Turkish mythology, the Sun is often known with the Moon as the oldest known cult. The deeply rooted Sun and Moon, which the Turkish communities have developed in their own way, has led to the formation of a rich cultural tradition, that is, mythology. In this study, by means of the aforementioned phenomena, traces of cultural accumulations have been tried to be brought together by bringing together archaic information belonging to two different Eastern societies.

Keywords
Indian Mythology, Turkish Mythology, Astral Mythology
Adres :ANKARA
Telefon :0506 509 32 59 Faks :
Eposta :info@avrasyad.com

Web Yazılım & Programlama Han Yazılım Bilişim Hizmetleri