Özet
Mevlana’nın eserlerinde hikâyeleri bir öğretim yöntemi olarak kullanmasındaki
amacı, insanların anlamakta zorlanacakları soyut gerçekleri onların kolaylıkla
anlayabilecekleri seviyeye indirgemektir. Mevlana’ya göre hikâyeler, mana tohumunun
içinde dinlendiği ölçekler gibidir. Hikâyeler, tıpkı limana ulaşıncaya kadar ihtiyaç
duyulan deniz fenerlerine benzerler. Hikâyeler, insana sonsuz bahçeden haberler
veren semavî elmanın kokusu gibidirler. Hikâyeler gerçeğe açılan birer penceredir.
Mevlana’nın hikâyeler yoluyla eğitim anlayıĢı çağdaĢ öğretim yöntemleri arasında yer
alan örnek olay yöntemi ile örtüşmektedir.
Mevlana’nın hikâyelerinde çocuk, genç, yetiĢkin, yaĢlı, erkek, kadın, kentli,
köylü, dilenci, hırsız, cariye, berber, papağan terbiyecisi, kervancı, padişah, vezir, âlim,
müderris, fakih, derviş, papaz, Yahudi, Hıristiyan, Müslüman, Mecusi vb. toplumun
bütün kesimlerinden, farklı çevrelerden seçilen tipler, aktarılan bilginin “herkese” açık
olduğunun göstergesidir. Bu yaklaşım, eğitimde son zamanlarda önerilen bağlam
temelli öğrenme yaklaĢımını çağrıĢtırmaktadır. Bu çalışmada, Mesnevi’de esas alınan
hikâye yönteminin, çağdaş öğretim yöntemleri arasında yer alan örnek olay yöntemi ve
bağlam temelli öğrenme yaklaĢımı ile karĢılaĢtırılması ve bazı hikâyelerin yönetim bilimi
açısından değerlendirilmesi amaçlanmaktadır.
Yazarlar
Cemaleddin İpek
Anahtar Kelimeler
Mesnevi, Mevlana, Hikâye yöntemi, örnek olay yöntemi, bağlam temelli öğrenme
Yayın Bilgileri
- Yayın Tarihi
- 29 Mayıs 2018
- Gönderim Tarihi
- 20 Mart 2018
- Cilt
- 6
- Sayı
- 13
- Yıl
- 2018
- Sayfa
- 63-79
- Dil
- Türkçe
- Durum
- Yayınlandı
- Görüntülenme
- 0
- İndirme
- 0
Dosyalar
Atıf ve İndeksleme Bilgileri
Bu bilgiler akademik indeksler, atıf yöneticileri ve sosyal medya paylaşım araçları için hazırlanmıştır.
PDF URL: https://avrasyad.com/public/galley-download.php?id=181