MƏHƏMMƏD FÜZULİNİN “LEYLİ VƏ MƏCNUN” ƏSƏRİNDƏ TƏYİNLƏRİN LİNQVOPOETİKASI

Abstract

Məqalədə Məhəmməd Füzulinin “Leyli və Məcnun” əsərində işlədilmiş bədii təyinlər
təhlil edilir. Füzuli obrazlılıq və bədiiliyin ən yüksək zirvəsində dayanan klassik Şərq
ədəbiyyatının nümayəndəsidir. Şairin yaradıcılığında tədqiqata ehtiyacı olan məsələlərdən biri
də şairin poetik sənətkarlığı, təfəkkürün yüksək zirvəsi sayılan obrazlar, məcazlar aləminin
araşdırılmasıdır. Bu baxımdan Füzuli yaradıcılığında bədii təyinlərin öyrənilməsi də
ədəbiyyatşünaslığımız üçün aktual məsələlərdəndir. Məcazın bütün növləri kimi, bədii təyinlərin
də bolluğu dilin obrazlılığını şərtləndirən amillərdəndir. Şairin poeziyasında bədii təyinlərin
araşdırılması Füzulinin yüksək şairlik məharətindən, yaradıcılığının zəngin məziyyətlərindən
xəbər verməklə yanaşı, ümumi filoloji potensialı barədə də aydın təsəvvür yaradır. 

Authors

Təhminə Bədəlova

Keywords

Füzuli, “Leyli və Məcnun”, söz, poetika, təyin, istedad

Publication Information

Publication Date

July 14, 2017

Submission Date

June 15, 2017

Accepted Date

June 30, 2017

Volume

5

Issue

11

Year

2017

Pages

122-131

Language

Turkish

Status

Published

Views

0

Downloads

0

DOI

10.33692/avrasyad.509622

Files