MƏHƏMMƏD FÜZULİNİN “LEYLİ VƏ MƏCNUN” ƏSƏRİNDƏ TƏYİNLƏRİN LİNQVOPOETİKASI

Özet

Məqalədə Məhəmməd Füzulinin “Leyli və Məcnun” əsərində işlədilmiş bədii təyinlər
təhlil edilir. Füzuli obrazlılıq və bədiiliyin ən yüksək zirvəsində dayanan klassik Şərq
ədəbiyyatının nümayəndəsidir. Şairin yaradıcılığında tədqiqata ehtiyacı olan məsələlərdən biri
də şairin poetik sənətkarlığı, təfəkkürün yüksək zirvəsi sayılan obrazlar, məcazlar aləminin
araşdırılmasıdır. Bu baxımdan Füzuli yaradıcılığında bədii təyinlərin öyrənilməsi də
ədəbiyyatşünaslığımız üçün aktual məsələlərdəndir. Məcazın bütün növləri kimi, bədii təyinlərin
də bolluğu dilin obrazlılığını şərtləndirən amillərdəndir. Şairin poeziyasında bədii təyinlərin
araşdırılması Füzulinin yüksək şairlik məharətindən, yaradıcılığının zəngin məziyyətlərindən
xəbər verməklə yanaşı, ümumi filoloji potensialı barədə də aydın təsəvvür yaradır. 

Yazarlar

Təhminə Bədəlova

Anahtar Kelimeler

Füzuli, “Leyli və Məcnun”, söz, poetika, təyin, istedad

Yayın Bilgileri

Yayın Tarihi

14 Temmuz 2017

Gönderim Tarihi

15 Haziran 2017

Kabul Tarihi

30 Haziran 2017

Cilt

5

Sayı

11

Yıl

2017

Sayfa

122-131

Dil

Türkçe

Durum

Yayınlandı

Görüntülenme

0

İndirme

0

DOI

10.33692/avrasyad.509622

Dosyalar